تم ها و واریاسیون ها نمونه ی نادر نوشتاری است که جان کیج اولین بار آن را تالیف کرد . در واقع او بدین ترتیب تم ها را به شعر تبدیل کرد . اما تم ها و واریاسیون ها شعر نیست بلکه یک متن نوشتاری – شفاهی است که در دسته بندی ها جزو مقاله ها محسوب می شود . جان کیج می گوید : تم ها و واریاسیون ها  جزو اولین سری کارهای موشح است برای یافتن نوشتاری که اگر چه  از ایده ها ناشی می شود ، اما درباره ی آنها نیست بلکه آنها را تولید می کند 

جان کیج در لوس آنجلس متولد شد. پدر دانشمندش « نظریه میدان الکتروستاتیک » را بسط داد و این پیشینه نوید این را می داد که خود کیج نوآوریهایی را در موسیقی داشته باشد ، حوزه ای که او بعد از تمایلات     اولیه اش بعنوان یک نویسنده و نقاش انتخاب کرد . او در سال  ١٩٣٣ شاگرد آرنولد شوئنبرگ شد که بعد ها از کیج نه به عنوان یک آهنگساز بلکه به عنوان یک « نابغه – خلاق » یاد می کرد . تعهد به تجربه گرایی ، به ویژه دادائیسم مارسل دوشان او را به سمت مفهوم تازه ای از موسیقی بر پایه استفاده از شانس و اتفاق و دیگر روشهای پیش نیاندیشیده برد . در این زمینه او از مطالعه بر روی ذن بودیسم و فلسفه ی اجتماعی صلح طلبانه ی مبتنی بر آرای « ثوریو »( Thoreau  ) بهره برد .

کیج نیز نظیر عملکرد ویلیام کارلوس ویلیامز در شعر، موسیقی را به سوی همه گونه دسته بندی های صوتی شبیه صداهای اتفاقی روزمره بسط داد . در سال ١٩٦٠ او پیرو عملکرد خود در موسیقی توجه خود را صرف شعر کرد و همچون کلارک کولیج و جکسون مک لاو از شیوه های ارادی و غیر ارادی استفاده کرد . او خیلی زود استفاده از گونه ای توشیح ( mesostic ) را شبیه کاربرد آن در موسیقی بدعت گذاری کرد و از آثار درخشان گذشتگان نظیر جیمز جویس و ازرا پاوند به عنوان اساس پروسه های اتفاقی نویسی خود استفاده کرد . او با چنین روشهایی نظیر بکارگیری « ئی چینگ » در روابط درون متنی  سعی در نشان دادن عدم نظاممندی زبان داشت .

مرز ناپذیری کیج ، چالش او با موقعیت مولف به مثابه ی من ، بسیاری از مولفه های پست مدرن را بطور کلی تعیین کرده است .

آثار او عبارتند از :

- یک سال از دوشنبه   ( ١٩٦٧)

-  ام : مجموعه نوشتارها  ( ٧٢- ٦٧) 

-  کلمات خالی : مجوعه نوشتارها ( ٧٨– ٧٣)

- ایکس : مقالات ( ٨٢– ٧٩)

و نیز همکاریهای متعدد با مرس کانینگهام طراح رقص .

بخشی از « تم ها و واریاسیون ها »

بی مفهومی ( پذیرش سکوت ) هدایت کننده به سمت طبیعت است ؛ عدم کنترل ؛ بگذار صداها ، صدا بمانند .

هر چیزی در خودش متمرکز می شود ، برای نمونه ، کمپوزیسیون  ، اجرا و شنیدن اموری متفاوتند .

(موسیقی ) ناگهانی و غیر قابل پیش بینی است ؛ به واسطه ی نوشتن ، شنیدن  یا نواختن  یک قطعه موسیقی چیزی اتفاق نمی افتد ، گوشهای ما در این صورت است که در بهترین شرایط اند .

یک احساس نیاز به شعر .

جویس : « کمدی بزرگترین هنر است چرا که لذت کمدی آزادترین لذت از رضایت و نفرت است .»

اعتقاد به زندگی .

هنر = تقلید طبیعت به روش عملی آن .

همجواری ناهمسانی ها ، گوناگونی ، کثرت مراکز ، « عصا را به دو نیم کن ، مسیح حضور دارد » .

گمنامی یا فارغ از خویشتن خویش بودن اثر ( برای مثال عدم خود بیانگری ) .

یک اثر باید دربرگیرنده ی پیرامونش باشد ، همیشه تجربه گرایانه باشد ( پیشاپیش ناشناخته باشد ) .

صریح ، سرشار، وابسته ، مبهم ( طبیعت ِ صدا )

فارغ از نیت .

بدون ایده ای برای توصیه .

نه شروعی ، نه میانه ای ، نه پایانی ( فرایند ، نه موضوع ) .

رسوخ کننده بدون هیچ منعی  ،  بدون علت  و تاثیر .

عدم قطعیت .

اضداد = اجزاء یکپارچه .

پیچیده کردن طرح ( راما کریشنا ) ، پاسخ وی به این سوال : که اگر خدا خوب است ، چرا در دنیا شیطان وجود دارد ؟

ماجراجویی( تازگی ) نیاز به عمل خلاقه .

اگر ذهن منضبط  شود ( همچنین جسم ) ، قلب به آرامی  از ترس به سوی عشق باز می گردد ( اکهارت ).

هر چیزی می تواند به دنبال چیز دیگری بیاید ( بنیانی بر اساس هیچ بنا  می شود ) .

نتایجی برآمده از خود اثر (نه از پیرامون آن ) .

کارهای تصادفی  سودمندند ؛ موکشا .

هدایت به واسطه ی یک شخص ، نه یک کتاب ؛ آرتا .

عشق .

راست و دروغ .

عدم تعین زمان .

فرایند به جای موضوع .

آمریکا فضایی برای تجربه گرایی دارد .

جهان یک جهان است .

تاریخ ، داستان کارهای بدیع است .

حرکت از صف .

همه ی پدیده های شنیداری =  مصالحی برای موسیقی .

امکان ناپذیری بدون اشتباه بودن اثر .

بهار ، تابستان ، پاییز ، زمستان ( خلقت ، حفاظت ، ویرانی ، سکون ) .

امکان کمک به واسطه ی عدم انجام کاری .

موسیقی تا زمانیکه شنیده می شود موسیقی نیست .

موسیقی و رقص  توامان ( و سپس دیگر چیزهای توام ) .

قبل از مطالعه ی ذن ، انسان ، انسان است ، کوهستان ، کوهستان . هنگام مطالعه ی ذن ، همه چیز مغشوش می شود . بعد از مطالعه ی ذن ، انسان ، انسان است ، کوهستان ، کوهستان . چه فرقی است بین قبل و بعد آن ؟ هیچ . فقط  قدمها کمی از زمین دور می شوند ( سوزوکی ) .

اگر که ساختاری هست ، ساختاری موزون .

ملال به علاوه ی دقت  =  جذابیت .

اصول ، متضمن تمامی راه حل هاست  =  سوالی که می پرسیم .

فعالیت ، عدم ارتباط .

احساس نُه گانه ی همیشگی ( حماسی ، شادمانی ، حیرت ، شهوانی ، آرامش ، سوگ ، ترس ، خشم ، نفرت ) .

عملی بودن تغییرات اجتماعی ناشی از امکان تغییرات ذهن است .

هدیه دهنده ( بازگشت به دهکده بدون عقلانیتی ورزیده ) .

مطالعه متناوب می شود .

درمیانه ، هیچ چیز .

موضوع ، امر ِ واقع است نه نشانه ( ایده ) .

شعر چیزی برای گفتن و گفته شدن ندارد ؛ ما چیزی را تصاحب نمی کنیم .

نامعلوم بودن آینده .

اختلالات صوتی ( آدم توسری خورده ) ، موسیقی و جامعه را تغییر می دهد .

عدم فعالیت =  شناخت . فعالیت =  عدم شناخت .

بدگمانی به موثر بودن تحصیلات .

HCE  ( کشف دسته بندی سلسله مراتبی )

این ، این علت لذت است .

زمین راه گریزی از آسمان ندارد ( اکهارت ) .

تحرک ، عدم تحرک .

بالاترین هدف = بی هدفی . دیدن = ندیدن . ( مطابق با طبیعت ) .

ما در داشتن مسیر هوایی  ِ شناخت ِ اکنون ، قدیمی ترینیم ( گرترود استین ) .

سیالیت ِ درون و برون .

عدم جدایی ِ روح و ماده .

اهمیت ِ وجود ِ سرگشتگی . پیش بینی ناپذیری .

عدم فاصله به واسطه ی سایه ها ( به واسطه ی پیرامون ) .

تئاتر به زندگی نزدیکتر است تا هنر یا موسیقی .

علاقه .

آگاه =  نا آگاه . یادگیری = یادگیری اینکه ما در حال یادگیری نیستیم .

شکستن قاعده ها .

عدم استفاده از داوریهای ارزشی .

ما همگی به سمت های مختلفی می رویم .

اهمیت بی قاعده گی .

رفتن به هر دو سو ( یوجی تاکاهاشی ) .

فقدان ِ ملال .

آنارشی .

بی معنایی به مثابه ی واپسین معنا .

ذهن قادر است تغییر بدهد .

انجام ِ بیشتر تا کمتر .

آرامش و متانت ذهن برای آمادگی جهت پذیرش تاثیرات ِ عالم ِ غیب .

نیات ِ تفکر پوسته ی خارجی ذهن اند .

هنر یک عمل جنایی است .

عشق = ساختن ِ فضایی به دور ِ معشوق .

منافع ، نه سیاستها ( هوشمندی ، حل مسئله ) . آنارشی  در جایی که موثر است .

نه فقط خویشتن بلکه درک ِ اجتماعی .

عدم ِ استخدام ( هنرمندان ) .

دست کشیدن از مالکیت ، جانشین کردن ِ استفاده .

تمامی اجتماع ( از جمله  دیوانه گان : آنها حقیقت را می گویند ) .

گرایش مذهبی ( جورج هربرت مید ) خودآگاهی جهان .

بیشتر به واسطه ی کمتر .

موسیقی ابدی است ،  فقط شنیدن هر از گاهی است ( ثوریو ) .

ابداع .

اشیاء نه ، اذهان .

ارتباط با  1  ، نه  2  .

ساختن یک باغ ِ خالی ذهن .

موسیقی = عدم موسیقی .

فراگیری ، عدم انحصار ، نامنظم بودن ، ندیدن و غیره .

عینیت درون ، رفتن به همه ی سمتها .

غیر نظامی کردن زبان ( نه دولت ) .

یک موسیقی که به تمرین نیاز ندارد .

همه چیز را به خوبی شناور کن ( ثوریو : بله و خیر دروغ است . تنها پاسخ ِ حقیقی همه چیز را به خوبی شناور می سازد ) .

خود دگرش ِ هنر .

عدم امکان اعمال تکراری ، از دست دادن حافظه . رسیدن به این هدف دو سویه ( دشان ) .

پیچیدگی طبیعت ، دست برداشتن از سادگی روح ، تصور و غیره .

صور فلکی از ایده ها ( پنج به مثابه ی یک حداقل ) .

مشکلات موسیقی ( تصور ) فقط زمانی حل شده که سکوت ( غیرقابل تصور ) به مثابه ی مبنا لحاظ می شود .

دادن چیزی به دیگران که آنها آرزویش را دارند نه اینکه تو آرزویش را داری

( تغییر آن نقش طلایی ) .

استفاده از همه ی راه حل ها ، انجام هر کاری !

عدم فعالیت ( دوربین عکاسی ) .

هدف داشتن ، یک هدف نیست . 

                                                             علی قنبری